Lokale middelen voor seborroisch of moeilijk te behandelen eczeem tijdens de zwangerschap
Overzicht

Bij plaatselijke behandeling van seborroisch eczeem tijdens de zwangerschap kan ketaconazol of seleensulfide gebruikt worden.

Risico indeling
  • Waarschijnlijk veilig Dit geneesmiddel kan gebruikt worden tijdens de zwangerschap. Maar indien mogelijk heeft een geneesmiddel uit de categorie ‘Meest veilig’ de voorkeur. Bijvoorbeeld omdat er meer onderzoek is gedaan naar dat middel (zie tekst ‘Meer weten’).
    • - ketoconazol
    • - seleensulfide
  • Risico onbekend Over gebruik van dit geneesmiddel tijdens de zwangerschap is geen of onvoldoende informatie beschikbaar. Het is niet mogelijk om een uitspraak te doen over de veiligheid. Kies bij voorkeur voor een middel waarvan meer bekend is over de veiligheid.
    • - koolteer
    • - pimecrolimus
    • - tacrolimus

Geneesmiddelopname via de huid
Bij middelen die op de huid worden gesmeerd, vindt normaal gesproken maar weinig systemische opname plaats. Bij uitgebreid gebruik, zoals langdurig gebruik, grote hoeveelheden, op grote huidoppervlakken of op beschadigde huid, neemt de hoeveelheid opgenomen geneesmiddel toe. Lees in dat geval, indien van toepassing, de informatie over de systemische toepassing van het betreffende middel.

Ketoconazol, seleensulfide
Ketoconazol en seleensulfide worden door de intacte huid niet tot nauwelijks geabsorbeerd. Deze middelen hebben waarschijnlijk geen nadelig effect op de zwangerschap of op het ongeboren kind.

Koolteer
Naar het gebruik van koolteer tijdens de zwangerschap is heel weinig onderzoek gedaan. Vroeger is bij schoorsteenvegers een verband aangetoond tussen chronische blootstelling aan koolteer en scrotaal carcinoom. Vanwege de carcinogene (kankerverwekkende) eigenschappen is men terughoudend met chronisch gebruik van koolteer tijdens de zwangerschap. Bij lokaal therapeutisch gebruik van koolteer zijn carcinogene effecten echter nooit beschreven.

Pimecrolimus en tacrolimus
Naar dermaal gebruik van pimecrolimus en tacro­limus tijdens de zwangerschap is geen onderzoek gedaan. Pimecrolimus en tacrolimus zijn immunosuppressiva (middelen die het immuunsysteem onderdrukken). De absorptie via de intacte huid is gering. Bij eczeem is de absorptie van tacrolimus het grootst aan het begin van de behandeling. Afhankelijk van het behandelde huidopper­vlak kunnen meetbare plasmaspiegels optreden.

Met het syste­misch gebruik van tacrolimus is redelijk veel ervaring opgedaan, meer dan 250 zwangerschappen. Er zijn tot nu toe geen aanwijzingen voor een verhoogd risico op aangeboren afwijkingen. Wel lijkt de kans op hypertensie, vroeggeboorte en groeiachterstand iets verhoogd. Voorbij­gaande hyperkaliëmie en milde renale dysfunctie bij de neonaat zijn beschreven. Het gaat hier echter om systemisch gebruik bij transplantatiepatiënten. Mogelijk is hun conditie en co-medicatie van invloed geweest.

De informatie op deze pagina is gebaseerd op gebruik van het geneesmiddel in de aanbevolen dosering, zonder dat de patiënt daarbij andere geneesmiddelen gebruikt. Welk geneesmiddel de beste keuze is, kan per persoon en per situatie verschillen. Daarom is goed overleg tussen zorgverlener en patiënt essentieel. Bij elke zwangerschap is er een basisrisico van 10 tot 15% op een miskraam en van 2 tot 4% op het krijgen van een baby met een aangeboren afwijking. De informatie bij zwangerschap gaat over de vraag of dit risico groter wordt door gebruik van het geneesmiddel. De informatie over borstvoeding is gebaseerd op het mogelijke risico voor de zuigeling, uitgaande van een gezonde, voldragen baby van 0 tot 2 maanden. Bij een te vroeg geboren, kleine, lichte of zieke baby moet men extra voorzichtig zijn. Een oudere zuigeling is juist minder kwetsbaar.